Zo, de kop is er af. Eerlijk gezegd is het mij behoorlijk tegengevallen. Ik heb huilbuien gehad, ben nerveus zoekende geweest, was kattig naar mijn partner toe en vond mezelf eigenlijk gewoon vreselijk zielig. Er waren kleine momentjes van trots, dat dan weer wel, maar merendeels vond ik het vreselijk en heb ik me staande moeten houden met de gedachte aan de meer dan goede redenen die ik had om er weer mee te stoppen en het gevoel een blije niet-roker te zijn dat ik 12 jaar lang gehad heb. Nee, eerlijk...... toen ik de eerste keer stopte met roken, ging het me gemakkelijker af dan nu. Of dat moet ook weer zo een illusie zijn als ik me kan herinneren van mijn bevallingen........... achteraf viel het altijd wel mee, maar o wee als het weer zo ver was, dan wist ik altijd weer hoeveel pijn het deed en hoe erg mijn vorige bevallingen waren geweest. Toch moest ik drie keer bevallen voor ik zeker wist dat ik dat nooit (en voor geen enkele kind) meer mee wilde maken. Het is dus bij drie kinderen gebleven. Ik denk dat dit ook maar bij twee stoppogingen blijft. Dit moet de laatste keer zijn, het is te erg.
Verder heb ik het gevoel dat ik verkouden ben. Loopneusje, watten in het hoofd en snerende pijn in mijn borst (als ik hoest) en hoesten doe ik al sinds vannacht. Alsof er repen vlees in mijn longen losscheuren. Ik heb de rotzooi maar uitgespuugd en hoop dat dit een reactie van mijn lichaam is om zich van gifstoffen te ontdoen. Het is gewoon walgelijk. Mijn keel voelt ook dik aan en pijnlijk bij het slikken. Misschien toch maar een paracetamolletje innemen?
Zitten er ook LOI-ers op deze site? Nederland wordt tenslotte steeds slimmer?
